Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Aktualności » Wydarzenia  Wojciech Bonowicz rozkręca literacki Kraków 

Data dodania: 2017-12-12

Wojciech Bonowicz rozkręca literacki Kraków

Okładka tomu Wojciecha Bonowicza

Zapraszamy 19 grudnia do Salonu Literackiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich

STOWARZYSZENIE PISARZY POLSKICH ODDZIAŁ W KRAKOWIE
zaprasza na spotkanie z cyklu
Rozkręcamy Literacki Kraków: Wojciech BONOWICZ

Prowadzenie: Michał Zabłocki
Autor opowie o najnowszym tomie wierszy „Druga ręka”.
Zapraszamy 19 grudnia (wtorek) 2017, godz. 18:00 Salon Literacki SPP, ul. Kanonicza 7

Wojciech Bonowicz (*1967) – poeta, publicysta. Stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym” i miesięcznikiem „Znak” (gdzie prowadzi rubrykę poświęconą poezji „Moi, mistrzowie”). Opublikował kilka tomów poetyckich, m.in. „Wybór większości” (1995), „Pełne morze” (2006; Nagroda Literacka Gdynia 2007), „Echa” (2013; nominacje do Nagrody Nike i Nagrody im. Wisławy Szymborskiej), a ostatnio „Druga ręka” (2017). Autor biografii „Tischner” (2001), tomu gawęd „Kapelusz na wodzie” (2010), a także dwóch książek dla dzieci: „Bajki Misia Fisia” (2012) oraz „Misiu Fisiu ma dobry dzień, dobry dzień” (2015). Współautor m.in. rozmów z Michałem Hellerem „Wierzę, żeby rozumieć” (2016) i Wojciechem Waglewskim „Wagiel. Jeszcze wszystko będzie możliwe” (2017). Jako wykonawca pojawia się na koncertach zespołu Fisz Emade Tworzywo i na płycie tego zespołu „Drony” (2016). Mieszka w Krakowie.

W „Drugiej ręce” Wojciech Bonowicz jeszcze raz pokazuje, że jest autorem, który lubi dialogować z innymi poetami, a jednocześnie szuka najbliższego sobie sposobu opowiadania. Poeta upodobał sobie krótki, „punktowy” wiersz o prostym rysunku i jednocześnie otwartej strukturze. Z jednej strony, treścią wiersza chętnie czyni jakąś historię, anegdotę, z drugiej – historia ta jest przeważnie niedomknięta, zaledwie naszkicowana, a sens utworu wieloznaczny. Jak pisze Ilona Klimek, w ujęciu Bonowicza „poetami są tak naprawdę wszyscy, którzy podej­mują trud opowiadania: uczą się akceptować to, że nie ma zamkniętych pudełek, są tylko kolejne otwarcia, decydują się na stąpanie po niepewnym gruncie, by ciągle raczej dziwić się i pytać, a nie odpowiadać. To ci, którzy mają nie­ustanną świadomość, że istnieje ta tytułowa >>druga ręka<< – być może jest to ta, która pisze, a może na odwrót – zawsze inna, nieoswojona, niepozwalająca traktować codzien­ności jako czegoś oczywistego”
(„Znak” nr 746-747/2017).

opracowanie Prekursor