Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Aktualności » Wydarzenia  "To, czego nie można powiedzieć, być może da się już zaśpiewać" 

Data dodania: 2016-09-21

"To, czego nie można powiedzieć, być może da się już zaśpiewać"

Okładka tomu

Polecamy Państwu artykuł Anny S. Dębowskiej w najnowszym numerze Magazynu KSIĄŻKI.

(...)
Czy w operze rzeczywiście „poezja powinna być posłuszną córką muzyki" - jak uważał Mozart? Wiedział o tym jego librecista Lorenzo da Ponte, wiedział też Stanisław Barańczak, który przełożył na polski dwa libretta Wenecjanina: do „Wesela Figara" i do „Don Giovanniego", w których priorytetem jest sens muzyki, jej rytmu i rymu, a nie poszczególnych słów.
Zwraca na to uwagę Tomasz Cyz w posłowiu do książki „Stanisław Barańczak słucha arcydzieł". Chodzi o „Wesele Figara", akt II.
„Włoski oryginał pełny jest słów zakończonych na -osa: E chi vietarlo or osa? (Hrabia); un abito da sposa (Hrabina); Chiarissima e la cosa (Hrabia); Bruttissima e la cosa (Hrabina); Capisco qu-alche cosa (Zuzanna).
Barańczak skrzętnie to wykorzystuje:
HRABIA
Aż taka z niej mimoza? Hę?!
HRABINA Kobiecy wstyd - nie poza;
też mamy honor swój.
HRABIA Uparta, dzika koza:
chcesz broić - no to brój!
HRABINA Rozsądku mała doza -
a tryśnie prawdy zdrój.
ZUZANNA
Doprawdy bierze zgroza:
mój pan to istny zbój!".

Polecamy!

opracowanie Prekursor