Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Recenzje  "Ta poezja zdaje się być solidarna z istnieniem"  

Data dodania: 2019-02-11

"Ta poezja zdaje się być solidarna z istnieniem"

okładka tomu

O "Ścieżkach dźwiękowych" w Rzeczpospolitej pisze Damian Piwowarczyk


UCIEC OD SZUMU CODZIENNOŚCI

Wiersze Krystyny Dąbrowskiej, poetki uznanej i wielokrotnie nagradzanej, to liryka, która przegląda się w prozie. Utwory zebrane w tomie „Ścieżka dźwiękowa" patrzą i jednocześnie jakby same były spojrzeniem. Wulkany widziane z samolotu „skazane na sąsiedztwo", „modna lodziarnia" na Mokotowie, przemoknięta dachówka na chińskiej świątyni - poetka zaprzęga przypadkową rzeczywistość w opowieść, która staje się poezją. Konsekwentnie podejmuje artystyczne ryzyko i śmiało balansuje na granicy wiersza. Zawsze jednak tak poskłada słowne klocki, że udaje jej się tę granicę zgrabnie przekroczyć, a za nią czeka już na czytelnika liryka najwyższej próby.
(...)
tytułowe „Ścieżki dźwiękowe" to mini-tryptyk nawiązujący do najlepszych tradycji poezji metafizycznej, który swoimi napięciami i siłą obrazu być może zasługuje na oddzielne w niej miejsce. Ta poezja zdaje się być solidarna z istnieniem. Gest tym odważniejszy i wart docenienia z tego względu, że dzisiaj kuszą bardziej mroczne tendencje. Co nie znaczy, że nie pracuje w tych wierszach niepokój. Owszem, jest, ale ten twórczy i ożywczy, który prowokuje do komunikacji. Taki, który nie paraliżuje, a jest trampoliną do kolejnego wiersza, w którym „nawet kropka znajdzie haczyk, żeby stać się pytajnikiem".

Damian Piwowarczyk
"Rzeczpospolita" Warszawa 09/10-02-19 DZ. / Nr 34

opracowanie Prekursor