Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Recenzje  Podróż 

Data dodania: 2012-05-21

Podróż

Podróż

O tomie Noblisty w Tygodniku Powszechnym

Tomas Transtrómer: WIERSZE I PROZA 1954-2004 - zaledwie kilka miesięcy po decyzji Akademii Szwedzkiej o przyznaniu literackiej nagrody Nobla Tomasowi Transtrómerowi otrzymujemy pięćsetstronicowy tom zawierający przekład kanonu dzieł 81-letniego dziś szwedzkiego poety: wszystkie jego książki poetyckie od „17 wierszy" (1954) oraz prozę autobiograficzną „Wspomnienia mnie widzą" (1993).

W tej niedokończonej autobiografii - jej pisanie przerwała Transtrómerowi w 1990 roku choroba, wylew, po którym pozostał prawostronny paraliż i niemal całkowita utrata mowy - w części dotyczącej nauki w sztokholmskim gimnazjum znajdziemy zabawną anegdotę. Oto Bo Grandien, przyszły szkolny przyjaciel Tomasa, usłyszał o nim po raz pierwszy przechodząc koło grupy uczniów, niezadowolonych ze sposobu, w jaki oceniono ich wypracowania. Jeden z nich sarknął: „No chyba wszyscy nie mogą pisać TAK SZYBKO jak Tranio" „Dla mnie - pisze melancholijnie Transtrómer - ta opowieść jest w jakimś sensie pocieszająca. Teraz, znany z kulejącej produktywności, wtedy najwyraźniej byłem sławny jako szybkopis, ktoś, kto grzeszy zbyt wielką produktywnością, stachanowiec słów".
(...)
Krążę tutaj cały czas wokół samej książki, ale czynię to z premedytacją. Poezja Transtrómera, oszczędna i kontemplacyjna, uderzająca siłą obrazów i metafor, mocno związana z naturą, z krajobrazem i światłem północy i północnego morza, nie nadaje się po prostu do tego, by ją zbyć kilkunastoma banalnymi zdaniami. Za wiele w niej tajemnic (włącznie z przejmującą zapowiedzią przyszłej choroby...), tropów muzycznych („Schu-bertiana"!) i malarskich (Turner), niepokojących onirycznych wizji, metafizycznych pytań. Dla czytelnika to będzie długa podróż, pełna postojów i powrotów do miejsc już poznanych. Bardzo do niej zachęcam!

Lektor

opracowanie Prekursor