Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Recenzje  "Krzysztof Siwczyk jest poetą absolutnie zrozumiałym, zajadle nieawangardowym i -z własnego wyboru-arcytrudnym" 

Data dodania: 2019-01-01

"Krzysztof Siwczyk jest poetą absolutnie zrozumiałym, zajadle nieawangardowym i -z własnego wyboru-arcytrudnym"

Okładka tomu

O "Medianach" w noworocznej Gazecie Wyborczej pisze Marcin Sendecki

Wiersze jak gęsto spakowane pliki. Aż brak tchu.

Bodaj nikt, przynajmniej w ostatnich dekadach, nie wykonał takiej stylistycznej wolty. Poetyka „Dzikich dzieci" (1995), entuzjastycznie przyjętego debiutu 17-latka, tomu idealnego wręcz, by empatyzować z narratorem, który wzruszająco i błyskotliwie opowiada o wchodzeniu w dorosłość, w kolejnych książkach została przez Siwczyka - stopniowo - porzucona, choć mógłby zjej sprawą święcić po dziś dzień wiele łatwych triumfów.
(...)
Otóż Siwczyk jest twórcą wybitnie rzeczowym, przez co należy rozumieć nie tyle szczególne zainteresowanie materialnością świata, ile beznamiętny opis jego właściwości. Owszem, w tych wierszach padają akcenty, by tak rzec, lokalne: oszczędny autobiografizm, specyficzny tryb ewokowania wzruszeń czy językowe poszukiwania nadające twórczości Siwczyka rys indywidualny.
Z drugiej strony warto zwrócić uwagę na tytuł książki. Moim zdaniem rzuca on ostre światło na całość dorobku poety. Przypomnijmy, że mediana to wartość środkowa albo wartość przeciętna, czyli wartość cechy w szeregu uporządkowanym, powyżej i poniżej której znajduje się jednakowa liczba obserwacji, i jako taka często bardziej użyteczna dla opisu pewnego zbioru niż średnia arytmetyczna. W rym sensie Siwczyk staje „w środku spraw" (czy też, po Różewiczowsku, „w środku życia") i informuje, co tam i stamtąd da się zobaczyć. To trudna perspektywa, bo ujmując to metaforycznie, cechuje ją możliwie równy dystans wobec wszelkich innych perspektyw, w tym wobec krańcowych odchyleń, marginesów, które sztuka tradycyjnie eksploatuje i oddaje im glos.
(...)



Gazeta Wyborcza Warszawa 31-12-18/01-01-19 DZ. / Nr 303

opracowanie Prekursor