Poezja i eseistyka w najlepszym formacie
  • In English
  • Strona główna
  • Mapa strony
  • Dodaj do ulubionych

Indeks autorów  Józef Czechowicz 

Józef Czechowicz

Poeta, dramaturg, tłumacz, publicysta i nauczyciel. Urodził się 15 marca 1903 roku w Lublinie, zginął, tamże, 9 września 1939. W 1920 roku walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej, rok później skończył seminarium nauczycielskie w Lublinie, a później także Wyższy Kurs Nauczycielski w Lublinie i Studia w Instytucie Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel, m.in. w Brasławiu i szkole jezuickiej we wsi Słobódka na Wileńszczyźnie . W 1923 roku, razem z poetami grupy „Lucyfer” stworzył czasopismo literackie „Reflektor”, na którego łamach zadebiutował w 1923 roku „Opowieścią o papierowej koronie”. Pierwszy tom poety - Kamień - opublikowany w ramach serii Biblioteki „Reflektora” w 1927 roku spotkał się z bardzo przychylnym przyjęciem przez krytykę. Oprócz „Reflektora” publikował również w „Przeglądzie Lubelsko- Kresowym”, „Nowym życiu”, „Drodze”. W latach 1928-29 związał się z grupą poetycką „Kwadryga”. W 1930 roku, po ukazaniu się tomu Dzień jak co dzień otrzymał stypendium Funduszu Kultury Narodowej na wyjazd do Paryża, z którego jednak musiał szybko powrócić z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Po powrocie do Lublina był w latach 1930-31 sekretarzem „Ziemi Lubelskiej”, a w 1932 roku - przez rok - redaktorem naczelnym. Wtedy też razem z Franciszką Armsztajnową założył lubelski oddział Związku Zawodowego Literatów Polskich. We wrześniu 1933 przeprowadził się do Warszawy gdzie pracował w Wydawnictwie Związku Nauczycielstwa Polskiego, redagował pisma „Płomień” i „Płomyczek”, a w latach 1933- 1934 był sekretarzem redakcji „Głosu Nauczycielskiego”. W latach 1934-36 był redaktorem naczelnym „Miesięcznika Literatury i Sztuki” i miesięcznika „Promień Słońca” (1934-39). W 1936 roku w związku z oskarżeniem o niemoralny tryb życia (na podstawie poematu „hildur, baldur i czas”, uznanego za apologię homoseksualizmu) musiał zrezygnować z pracy w ZNP. W 1939 roku rozpoczął pracę w Polskim Radiu. Po wybuchu wojny z grupą dziennikarzy wyjechał do Lublina. Zginą podczas bombardowania miasta.


opracowanie Prekursor